INIWAN AKO NG ASAWA KO 42 DAYS MATAPOS KONG IPANGANAK ANG AMING TRIPLETS PARA SA 22-ANYOS NIYANG KABIT — NAKALIMUTAN NIYA NA ANG ASAWA NIYA AY ISANG BEST-SELLING THRILLER AUTHOR
Apatnapu’t dalawang araw pa lang ang nakakalipas mula nang iluwal ko ang aming triplets. Wala pa akong tulog, maga ang katawan, at amoy gatas.
Habang hinehele ko ang isa sa mga sanggol, pumasok ang asawa kong si Derek. Akala ko tutulong siya magtimpla ng gatas. Pero imbes na gatas, isang Brown Envelope ang inihagis niya sa kama.
“Pirmahan mo ‘yan,” malamig niyang sabi. “Divorce Papers.“
Natigilan ako. “D-Derek? Anong ibig sabihin nito? Kakapanganak ko lang…”
“Pagod na ako, Elena,” sagot niya habang tinitignan ako nang may pandidiri. “Tignan mo nga ang sarili mo. Ang taba mo, ang pangit mo, at lagi ka na lang umiiyak. Isa kang duwag. Wala kang kwentang asawa.”
Bumukas ang pinto ng apartment namin. Pumasok ang isang babae. Si Sofia. 22 years old. Sexy, naka-crop top, at puno ng makeup.
“Babe, dito na ba ilalagay ang gamit ko?” tanong ni Sofia habang hila-hila ang maleta niya papasok sa Master Bedroom namin.
“Oo, Babe,” sagot ni Derek sabay ngiti. Humarap siya sa akin. “Elena, sa guest room ka na muna kasama ng mga anak mo habang inaayos mo ang paglipat mo. Dito na titira si Sofia. Siya ang bago kong happiness.”
Gusto kong magwala. Gusto ko silang sabunutan. Pero hawak ko ang anak ko. At tama si Derek, nanghihina pa ako.
Umiiyak akong pumasok sa guest room bitbit ang triplets. Rinig na rinig ko ang tawanan nila sa kabilang kwarto. Rinig ko ang pag-uusap nila kung paano nila babaguhin ang design ng bahay—ang bahay na binili ko gamit ang ipon ko.
Ang akala ni Derek, iiyak lang ako hanggang sa sumuko ako. Ang akala niya, dahil “duwag” ako, tatanggapin ko na lang ang kapalaran ko.
Pero nakalimutan ni Derek ang isang maliit na detalye tungkol sa akin.
Ako si Elena V. Ang sikat na author ng mga Psychological Thriller Novels. Ang trabaho ko ay lumikha ng mga kwento ng krimen, misteryo, at paghihiganti.
Sa loob ng dalawang linggo, hindi ako lumabas ng kwarto maliban kung kukuha ng pagkain. Tahimik lang ako.
“Tignan mo, Babe,” rinig kong sabi ni Derek kay Sofia. “Wala siyang imik. Sabi ko sa’yo eh, mahina ‘yan.”
Ang hindi nila alam, sa bawat gabing gising ako (dahil sa mga bata), nagsusulat ako.
Sinimulan ko ang isang bagong Online Serialized Novel sa aking blog na may milyong followers.
Ang pamagat: “THE CEO’S DIRTY LITTLE SECRET.”
Ang kwento ay tungkol sa isang lalaking nagngangalang “Eric” (katunog ng Derek) at ang kabit niyang si “Fia” (katunog ng Sofia).
Inilagay ko sa kwento ang lahat ng totoong detalye:
-
Ang exact address ng apartment namin.
-
Ang pangalan ng kumpanya ni Derek.
-
Ang mga iligal na transaksyon na ginagawa ni Derek sa kumpanya (na kinukwento niya sa akin noon dahil akala niya hindi ko naiintindihan).
-
Ang mga fetish niya at nakakahiyang sekreto sa kama.
-
At kung paano niya pinalayas ang asawa niyang nanganak ng triplets.
Ginawa kong fiction ang format, pero sobrang specific ng mga detalye na imposibleng hindi makilala ng mga nakakakilala sa kanya.
Day 1: Nag-viral ang Chapter 1. 500,000 shares. Day 3: Naging topic ito sa social media. Hinahanap ng mga netizens kung sino ang “Real Eric.” Day 5: Natunton ng internet ang profile ni Derek at Sofia.
Isang umaga, habang nagkakape si Derek at Sofia sa sala, biglang tumunog ang telepono ni Derek.
“Hello? Sir Boss?” sagot ni Derek. Namutla siya. “P-Po? Fired? Bakit po?!… Anong viral story?!”
Kasabay nito, nakatanggap si Sofia ng tawag mula sa tatay niya. “Sofia! Umuwi ka dito! Ikaw ba yung nasa kwento?! Nakakahiya ka! Sinasabi sa internet na isa kang home wrecker na walang puso!”
Nagkagulo sa sala. Tumingin sila sa akin.
Nakatayo ako sa pinto ng guest room, hawak ang laptop ko, at nakangiti.
“E-Elena…” nanginginig na sabi ni Derek. “Ikaw… ikaw ang nagsulat nito?”
“Ang alin?” inosente kong tanong. “Ang bagong Best-Seller ko? Oo. Actually, may offer na ang isang Movie Producer para gawing pelikula. Ang title, ‘The Coward Wife’s Revenge’.“
Lumapit si Derek, lumuhod at umiiyak. “Elena, burahin mo! Masisira ang buhay ko! Wala na akong trabaho! Galit sa akin ang buong mundo!”
“Burahin?” tumawa ako. “Derek, once na-publish na, hindi na mabubura. Parang yung ginawa mo sa pamilya natin. Permanent damage.”
“At isa pa,” dagdag ko. “Since fired ka na at wala ka nang pera pambayad sa mortgage ng apartment na ito… lumayas na kayo. Ngayon din.”
“Saan kami pupunta?!” iyak ni Sofia.
“Hindi ko alam,” sagot ko habang sinasarado ang laptop. “Baka pwede kayong maging character sa sequel ng libro ko. Ang title: ‘The Lovers Who Lost Everything’.“
Pinalayas ko sila gamit ang security ng building. Si Derek, na tinawag akong duwag, ay umalis na parang basang sisiw.
Ako? Naiwan ako sa tahimik na apartment kasama ang mga anak ko, habang pumapasok sa bank account ko ang Royalties mula sa librong sumira sa buhay nila.
Huwag mong gagalitin ang isang manunulat. Dahil kaya ka niyang patayin sa kwento, at kaya ka niyang durugin sa totoong buhay nang hindi man lang nagbubuhat ng kamay.
